• 01 z 04

    Co to są pętle odwrotne?

    Odwrotna pętla czasami nazywana ścieżką balonu ze względu na swój kształt umożliwia pociągowi zmianę kierunku bez cofania się. Na prototypie tory te zużywają dużo ziemi, ponieważ pociągi nie radzą sobie z ostrymi zakrętami. Są one stosowane w kopalniach węgla, elewatorach zbożowych, elektrowniach i podobnych dużych gałęziach przemysłu, które mogą ładować / rozładowywać cały pociąg jednostek. To, co kosztują w kosmosie, oszczędzają czas i wydajność. Lokomotywy nie muszą być odłączane, odwracane i biegać po pociągu. Wózki często używają pętli odwrotnych na końcach biegów, wykorzystując ich mniejszy promień skrętu.

    Na modelowej kolei, podobnie jak w prototypie, pętle odwrotne zajmują dużo miejsca, ale są najszybszym sposobem na obrócenie całego pociągu. Jednym z najczęstszych zastosowań pętli odwrotnych w nowoczesnym projekcie układu jest część stoczni. Dzięki zastosowaniu pętli zwrotnej przybywające pociągi można szybko obrócić i przygotować do następnego biegu.

    Jaki jest problem?

    Większość linii kolejowych wykorzystuje tory do przesyłania mocy do pociągów. Większość dwudrożnych systemów szynowych wykorzystuje dodatnie (+) napięcie na jednej szynie i ujemne (-) na drugiej. W układzie pętli zwrotnej lewa szyna ostatecznie dotknie prawej szyny i spowoduje zwarcie.

    Te same zasady obowiązują w przypadku innych sekcji toru cofania, w tym trójników i gramofonów. Inne typowe układy ścieżek, takie jak „Rysunek 8”, wyglądają jak pętle cofania, ale nie są. Jeśli znalazłeś zwarcie, które zostało naprawione przez usunięcie fragmentu ścieżki, jest duża szansa, że ​​masz pętlę odwrotną.

    Trójszynowe systemy szynowe, najczęściej kojarzone z pociągami O Gauge, rozwiązują ten problem przez umieszczenie wspólnego napięcia na obu zewnętrznych szynach, wykorzystując szynę środkową do odwrotnej kolejności. W ten sposób szyny dodatnie i ujemne nigdy się nie spotykają.

    Na szczęście istnieją łatwe rozwiązania tych problemów elektrycznych, które nie wymagają dodania trzeciej szyny.

    Przejdź do 2 z 4 poniżej.

  • 02 z 04

    Okablowanie pętli zwrotnej do pracy DC

    Jeśli model kolejowy wykorzystuje konwencjonalne źródło prądu stałego (prąd stały), dodanie pętli zwrotnej jest tylko przełącznikiem dwustabilnym. Ta metoda będzie działać z systemami sterowania oferowanymi w większości dwupasmowych zestawów szynowych dostępnych obecnie na rynku. Tę samą metodę można zastosować z Digital Command Control (DCC), chociaż istnieją również inne opcje dla tych systemów.

    Te same kroki działają dla pętli i wszystkich innych sekcji toru cofania, w tym trójników i gramofonów.

    Izolowanie sekcji cofania

    Zanim będzie można podłączyć pętlę zwrotną, musi ona być elektrycznie odizolowana od reszty linii kolejowej. Można to zrobić, wstawiając izolowane łączniki szyn na każdej szynie na każdym końcu sekcji nawrotnej. W przypadku gramofonów szczeliny między mostem a ziemią robią to automatycznie. W przypadku pętli zwrotnych lub trójników, luki są najczęściej umieszczane na końcowych końcach frekwencji, która tworzy ścieżkę pętli / ogona.

    Zainstalować izolowane łączniki lub wyciąć szczeliny obie Szyny.

    Wybór przełącznika

    Do odwrócenia prądu elektrycznego w sekcji odwracania potrzebny jest dwustopniowy przełącznik dwustopniowy (DPDT). Można je znaleźć w większości sklepów ze sprzętem i elektroniką. Większość odmian łatwo dostępnych przełączników będzie w stanie sprostać wymaganiom napięcia i natężenia prądu w modelowych pociągach. Szukaj czegoś o wartości co najmniej 14 woltów i 5 amperów.

    Niektóre przełączniki mają również pozycję „Center Off”. Jest to dobra opcja, jeśli chcesz całkowicie wyłączyć zasilanie sekcji cofania. Poszukaj przełącznika oznaczonego „DPDT Center Off”.

    Z tyłu znajdują się przełączniki z końcówkami lutowniczymi lub śrubowymi. Oba będą działać, jeśli nie jesteś pewien swoich umiejętności lutowania.

    Okablowanie przełącznika

    1. Przełącznik dwustabilny będzie miał sześć zacisków z tyłu. Aby przygotować przełącznik do sekcji cofania, użyj dwóch przewodów, aby utworzyć „X” między górną i dolną parą zacisków.
    2. Podłącz moc wyjściową do dwóch zacisków środkowych. Te przewody połączą się ze ścieżką w odwrotnej sekcji. Wiele dużych podajników można stosować na dużych pętlach zwrotnych.
    3. Dołącz przychodzącą moc do jednej z pozostałych par. Może to być połączenie bezpośrednio z zasilacza lub magistrali zasilającej, która zasila resztę układu.

    Przejdź do 3 z 4 poniżej.

  • 03 z 04

    Obsługa odwrotnej pętli z okablowaniem DC

    Zanim pociąg może wejść do pętli, przełącznik musi być odpowiednio wyłożony, aby biegunowość sekcji odwrotnej była zgodna z biegunowością reszty linii kolejowej w punkcie wejścia. Pomocne jest odpowiednie zorientowanie i oznaczenie przełącznika. „IN / OUT”, „A / B”, „EAST / WEST” lub inne zapisy powinny pomóc operatorom w zaplanowaniu ruchu i uniknięciu zwarć. Pętla może być używana w jednym lub obu kierunkach. Jeśli pętla ma być używana tylko w jednym kierunku, rozważ dodanie przełącznika sprężynowego do wejścia, aby uprościć operacje.

    W przypadku gramofonów wejście / wyjście może nie być odpowiednim oznaczeniem. Niektóre rozjazdy mają kabinę operatora na jednym końcu. Można również pomalować poręcze lub krawat na jednym końcu mostka, aby zidentyfikować koniec A vs. B. Odpowiednio oznakuj przełącznik. Połącz wszystkie ścieżki łączące się z gramofonem równolegle z resztą linii kolejowej. Tylko sam stół musi odwrócić polaryzację, wybierając A lub B dla końca mostka, przez który przejdzie silnik.

    Przełącznik przełącza biegunowość szyn w sekcji cofania, gdy pociąg znajdzie się w pętli. Gdy tak się stanie, pociąg także odwróci kierunek. Aby utrzymać pociąg w ruchu, musisz również zmienić kierunek na przepustnicy. Jeśli rzucisz oba przełączniki jednocześnie, możesz zrobić oba, gdy pociąg jest w ruchu. Oczywiście możesz także zatrzymać pociąg przed rzuceniem przełączników.

    Dobrym pomysłem jest pozostawienie rozstawu gąsienic i przełącznika biegunowości w tym samym kierunku. Jeśli korzystasz z sekcji zwrotnej tylko w jednym kierunku, zaplanuj i zresetuj oba przełączniki, gdy pociąg przejedzie trasę.

    Przejdź do 4 z 4 poniżej.

  • 04 z 04

    Okablowanie pętli zwrotnej dla DCC

    Podobnie jak konwencjonalne okablowanie DC, pętla nawrotna lub sekcja toru muszą być elektrycznie odizolowane od reszty linii kolejowej, nawet za pomocą cyfrowego sterowania poleceniami (DCC). Można to zrobić za pomocą plastikowych łączników szyn lub po prostu wycinając szczeliny w obu szynach na każdym końcu odwrotnego toru.

    Odwrotne sekcje mogą nadal mieć odwróconą polaryzację ręcznie za pomocą przełącznika z DCC. Jedyną różnicą jest to, że nie trzeba zmieniać przełącznika kierunku w kabinie, ponieważ biegunowość w szynach nie określa już kierunku jazdy.

    Drugą opcją jest zainstalowanie automatyczna jednostka cofania. Te obwody drukowane wykrywają zwarcie, gdy pociąg wjeżdża lub opuszcza sekcję nawrotną ustawioną naprzeciw niego. Po wykryciu zwarcia płyta odwraca biegunowość w odwrotnej sekcji. Pociąg powinien kontynuować bieg bez wahania. Dodatkową zaletą tych płyt jest to, że wiele z nich działa również jako wyłącznik i może uniknąć uszkodzenia dekodera lub innych drogich komponentów.

    Okablowanie Auto-Reverse

    Chociaż dostępnych jest kilka wersji, większość automatycznych tablic odwrotnych jest prosta w instalacji. Większość wymaga jedynie podłączenia dwóch przewodów wejściowych z magistrali nieodwracającej i dwóch przewodów wyjściowych do sekcji nawrotnej. Niektóre oferują opcje dodawania rezystorów w celu zwiększenia czułości lub dodania diod LED dla paneli sterowania.